ESKİDENDİ HERHALDE ARKADAŞLIK DOSTLUK PAYLAŞIM...

[akil akaydın]

Bir zamanlar Türk Blog Yazarları çok hareketli bir siteydi. Yazdığım her yazıya anında 1-2 tepki alır, yorumların ardı arkası kesilmezdi. Arkadaş listesine eklemek isteyenler, özel mesaj atanlar da cabası...

Şimdilerde artık bırakın mesaj almayı, online kimse göremez oldum. Chat sayfasında ne zaman girsem kendimden başkası yok. Bir kişiden bile "BAŞIN SAĞOLSUN" mesajı almadım. Adeta ölü toprağı serilmiş gibi bir yer haline dönüşmüş burası. Hani kendileri çoktan ölmüş 100 yıl öncesine ait bir okul yıllığına bakar gibi bakıyorum profillere, resimlere. Nükleer savaş sonrası sessizliğinde bir site... Ölüm sessizliği hakim...

Oysa benim babam öldü ve içim çok acırken burada paylaştım acımı... Yaşlıydı ama dediğim gibi benim babamdı. Buradakilerin çoğunun babası yaşında olabilirim. Onlar şimdi babasız kalmanın ne demek olduğunu anlayamayabilirler. Umarım uzun süre de anlamazlar, bilmezler.

Blog demek cafcaflı sayfalar hazırlayıp, yakışıklı resimlerde gülümsemek değildir sadece. Ya da oradan buradan edinilen videoların, şiirlerin, internette döne döne herkesin bildiği fıkraların yayınlandığı bir yer de olmamalıdır. Paylaşımın amacı insanlarla irtibattır, üretilenler hakkında fikir beyan etmektir, etkileşimdir, öğrenmektir, kendini geliştirmektir. Burası eskiden böyleydi, şimdi değil...Bu da beni hüzünlendiriyor...

[sihirliyazilar]

Her ne kadar geç olsa da başınız sağ olsun demek istiyorum. Buraya birkaç ay önce üye oldum ama (bugüne kadar) bir daha hiç girmedim. Hiç yazı paylaşmadım, yorum yapmadım, arkadaş da eklemedim. Fırsat bulamadım bunlara zaman ayırmaya belki de; ya da heves etmedim, bilmiyorum. Dolayısıyla babanızı kaybettiğinizi anlatan yazınızı da görmedim. Ama burada olsaydım, acınızı mutlaka paylaşırdım. Gençlerin kusuruna bakmayın; henüz anne-baba dahi olmamışlar; hayatın acılı tarafı, ölüm vs. onlara çok uzak gibi geliyor şu anda. Zamanla (maalesef) onlar da göre göre, yaşaya yaşaya öğrenecekler bunları. Yalnızca eğlenceyi, mutluluğu değil acıyı da paylaşmak gerektiğini, kendi başlarına geldiğinde anlayacaklar. Ya da belki de anlamadıklarından değil de işten güçten fırsat bulup da siteye giremediklerinden böyle oluyordur, kimbilir... Ne komiktir ki ben bile, siteye hiç girmeyerek, farkında olmadan ve istemeden bu "ölüm sessizliği"ne katkıda bulunmuşum. Burayı hareketlendirmek için ne yapmalı acaba?:)

[akil akaydın]

Haklısın Hasan Bey, nazik taziye mesajınız için de çok teşekkürler...

[hasan kutay]

öncelikle başınız sağ olsun.. ben sizin dediğiniz gibi bu sitenin eskilerinden değilim.. ilk girdiğimde ben de bahsettiğiniz heyecanı yakalama düşüncesindeydim.. ama olmadı. bir daha da dönmez sanırım.
hız çağında yaşıyoruz ve herşey çok çabuk tüketiliyor. bu da bunun göstergelerinden biri.