YaLNıZLıK

[DrEaAmLiVe]

Umudum kalmadı hiç.Düşündükçe dahada kesinleşti tüm duygularım.Herşey ne kadar iyi başlasada sonu hep gelir,gelen son başlangıç gibi(güzel) olmaz.
Her son acı,her başlangıç sonu beklemektir.
Ne kadar uğraşırsan ugras(fedakâr ol,umursamaz ol),herkez gibi sende tadarsın o duyguyu..
İnancın körelir git gide..
“Neden hep ben?!” dersin kendine ama bi cevap bulamazsın.Buldugun cevaplar ise seni tatmin etmez yada kendini kandırmaya başlarsın.
Pencereden dışarıyı izler o insanların mutlulugunu görür we kendine tekrar sorarsın
“Ben neden mutlu degilim?” diye..
Cevabı Çevrendeki insanlardır..Bu cevap sana acı ve karanlığı beraberinde getirir.
Cünkü onlardan destek beklersin,yanında istersin..Ama yoklardır.
Hani ruhun varlıgına inanırsın ama etrafa bakınca göremezsin ya onun gibi.Herkez seninledir fakat etrafına bakınca göremezsin..
İşte ozman daha çok acı cekersin.
Dahada fazla düşünmeye başlarsın herseyi..Birşeyler yapmak istersin ama yapacak gücün yoktur.Çevrendekilerin birer yalandan ibaret oldguna inanırsın.
Git gide dahada çoğalır düşünceler we karanlıkta kaybolaya başlarsın..İlerledikce dahada yalnız kalırsın..
Duyguların körelir bir bir..inancın güvencin kalmaz hiçbirşeye..Ve sonunda Gerçekten yalnız kalırsın..