dilenci çocuk

[ninjaolamayankiz]

Dilenmek?
Aslında kulağa pek hoş gelmeyen bir kelime! Kulağa hoş gelmemsiyle birlikte onu yapanlarıda sevmeyenlerimiz oldukça fazladır..

Bende dilencilik yapanlara pek para veren bir yapıya sahip değilim.Hani deriz ya ''elin kolun var gidip çalışsana dilenceğine''!!. Aslında pek umurunda değildir bu söylem dilencinin.O arkadan gelen diğer kerize yönelir.
Dün akşam otobüs durağında otobüsümün gelmesini beklerken daha on onbir yaşlarında bir coçuk yanıma geldi.Elleri,yüzü,kıyafetleri kirden belli bile olmuyordu.Bilinen replikler vardır.''Allah rıza için para,Allah seni sevdiğine kavuştursun,ne muradın varsa versin,işlerin yoluna girer inşallah''..Orda insanın zıvanadan çıkıp küfredesi geliyor.Yanıma yaklaşan çocukta yanlız bu yoktu vardı ama başka bişey daha vardı.Yani aynı replikler devam ederken başka bir yandan da gözlerimin içine bakıyordu.Anlam vermedim ilk önce ''bozuk yok çocuğum'' diyip başımdan salmaktı amacım ama yapamadım.Yanıma oturttum.Olur ya sorarlar ki bize de sormuşlardır küçükken ''Söyle bakalım kızııımm kaça gidiyosun sen? Kaç yaşındasın hmm baban ne iş yapıyor ? Afferim bakalım!!! :S Küçükken bana sorulmasından hoşnut olmadığım şeyi dün ben çocuğa sordum hatta bir ara bu aklıma geldi kendi kendime 'aman uff!! bak ne salak kız ne biçim sorular soruyor bana' demiştir içinden diye aklımdan bile geçirdim.

Karnının aç olup olmadığını sordum.Çok fazla çocuğun iç dünyasına girme isteği uyandı bir anda bende.Tam karşıda bulunan parka alıp götürdüm onu.Aman ne iyi yaptım!!Bişeyler aldım daha doğrusu onun istediklerini aldım.Sevimli sevimli bir şekilde aldığım şeyleri yerken bir anda ayağa kalkıp bana para ver dedi.Şaşkınlıkla baktım boğazıma düğümlendi kelimeler.Ne olmuş olabilirdi?

Şöyle bir etrafa baktım acaba birini mi gördü de bu şekilde davranıyor?.Zorla dilencilik yaptırılanları düşününce bir ürperti sardı içimi.Kendim için değil onun içindi.Ya öyleyse gerçekten!! Elimle kolundan tutarak kalktığı yere tekrar oturmasını sağladım.Neler olduğunu sordum.Anladım ki gerçekten zorla çalıştırılıyormuş babası tarafından.Babası görecek eve gidince kızacak diye sanki işine devam ediyormuş gibi göstermiş kendini...

Huzursuzluğu yüzünden belliydi.Bişeyler yapmak gerekliydi.Annesininde ses çıkarmadığı açıkca belliydi anlattıklarından.Açıkçası korktum gidip konuşmaya.Öyle ya derseler ''sanane bacım bizim çocuk''..Son lokmasını ağzına atıp elini uzattı.Elimi sıkmak için değil hayır işine devam ediyor!!Çıkarıp verdim.Sonra koşa koşa yanımdan uzaklaştı.Biraz oturup diğer otobüsün saatinin gelmesini bekledim.Sonra durağa doğru yol aldım.Arkamdan bir ses ''abla! abla! dönüp baktım dilenci çocuk..Elindeki sakızı bana uzatmış gülümsüyordu..aptalca sorduğum soruya zekice cevabını verdi.''bu ne?'' '' sakız!'' gitti.

Hala aynı düşüncedeyim.Dilencilere para vermek hoşuma giden birşey değil!!.Ama dün kü çoçuğun o yaptığı davranış,bulunduğu durum beni çok etkiledi.Keşke bir kere daha görebilsem de onunla bir gün geçirsem diye de aklımdan geçmiyor değil.

Hayat işte..Bazıları varlık içinde yüzüyorken böyleleride ...ooff off!!