Sözel tanımlarini biliriz coğu şeyin. Bazen çıkış noktalari arayışımızda sık sık kendimize sessizce aynı şarkıyı söyleriz yada etrafimizdan aynı şarkıyı duyariz.. Ne bilmek , ne soylemek, ne duymak diildir ansizin gunesi aydinlatan tenimizde.. Bilmek,duymak,söylemekle baslayan bir sürecte sahnede kendini izleyebilmektir..
Havada bi koku hissedersiniz, bu hissin ardindan etrafiniza yasaminiza baktiginizda kendinize benzer şeyler görürsünüz ve herkesi kendiniz gibi sanirsiniz.. Bu koku sizin kokun…
Devam
Posted on Haziran 9, 2007 at 6:32pm — Comments