saat : 00:00

ne bir sahil ,ne bir martı, ne bir bulut, ne de bir ağaç.

Altımda sonsuzluğun sınırlarına uzanan masmavi bir deniz, üstümde sonsuzluğu gizleyen masmavi bir gökyüzü, saçlarımın arasında menekşe kokulu bir rüzgar ,ellerimde köpük beyazı deniz kabukları ve aklımda kristal parıltılı düşler.

tam buradayım işte.

gecenin az öncesinde,

denizin tam ortasında...

Bir gün erguvanlar açacak yol boylarında.

Eflatun mu eflatun ,salkım salkım, tomurcuk tomurcuk erguvanlar.

Hani şafak vakti gökyüzü döner ya pembeye, işte öyle bir pembe fışkıracak kuru dallara gizlenmiş, görünmeyen bahçelerden.

Ve doğmakta olan yepyeni,rengarenk bir sabahı müjdeleyecekler hep bir ağızdan.

Toprak yağmur kokacak içten içten. Çam yapraklarının arasından denize düşen güneş, zümrüt parıltılarla dokunacak balıkçı teknelerinin ardındaki beyaz köpüklere.

Dışarıda yağmur yağıyor.

Gökyüzü kurşuni,siyah bulutlarla kaplı. Kışa dönmüş Ekim akşamının alacakaranlığı karışıyor iri yağmur damlalarına. Öfkeli denizin dalgaları , gökyüzünün uzanmaya çalışırken, ortaya bataklıkların uğursuz griliği çıkıyor sanki. Arasıra elektrik mavisi bir şimşek aydınlatıyor sırılsıklam caddeleri ve ardından ürkütücü bir gürültü düşüyor tüm gücüyle kentin ölümsü silüetinin üstüne.

Yağmur yağıyor dışarıda. Bardaktan boşanırcasına hem de.

İnsanlar su