doğmak insan olmak için yetmedi! hissettim. acı verdim. acı çektim. kabus gördüm. yazı yazdım, çöpe attım. dizim kanadı , kendim sardım. yemek seçtim. inandım, yanıldım. tövbe ettim, yine bozdum. soyuttum, somuttum, ele geldim , buhar oldum. yazıyorum, okuyorum, hukuktan soğuyorum, bu şehre kızsamda ondan kopamıyorum..
insan olmak için hissetmek gerek!
itiraf!
aslında buraya gelirken aklımdakiler başkaydı. bukadar güzel insanlarla, yeni yazarlarla, başarılı bloglarla karşılaşmak sevincimden zıp zıp zıplatıyo beni.. kazandığım her yeni güzelliğe teşekkür!
ezgi harmancı .. :)
ne garip , ben buraya üye olduğumu dahi unutmuş bir şaşkınım...
ve nasıl hatırladım biliyormusun ?
senin sayfanı tesadüfen yeniden keşfederek ...
Haklısın, harikulade bir parça. Asıl teşekkürlerini sunan şahıs ben olmalıyım; öylesine güzel bir grup açmış olduğun için.-her ne kadar yapılan yorumlara cevaplarımı yine yorum olarak atmaktan haz almasam da, kendimce bir ilk gerçekleştirdim sanırım-
Sen de hoş kal...