Tuğba Küçüktamer's Page

haykırıyorum..son ses,son nefes ama duyuramıyorum feryadımı kimseye.bir giz gibi göremiyor varlığımı kimse..sessiz çığlıklar tırmalıyor kulağımı..kendi çığlıklarımla uyanıyorum uykularımdan.kabuslarımda yaşıyorum hayatı,uyandığımda silüete bürünüyorum.görsün istiyorum beni birileri ama beceremiyorum kendimi göstermeyi.elime bişiler alıp atıyorum ortalığa,görüp benide farketsinler diye,fakat ben duyup görsemde,kimse farkında olmuyor.anlıyorum ki öyle bir kapanmış kulaklar başkasının sıkıntısına,gözler adeta mühürlenmiş görmemek için..herkes bir kaçış içinde.çevresinden,kendisinden,hayatla kovalamacaya tutuşmuş.değil suskun çığlıklarımı duymak,kendilerine derman olamıyorlar.görünce bunu çöküyorum olduğum yere ve susuyorum avazım çıktığı kadar!!!